«Одатда спортчиларнинг болалиги бўлмайди, дейишади. Менда эса бўлган. Томларга ва ертўлаларга чиқардим, боғдаги олма ва гилосларни ўғирлардим, ариқда чўмилардим, «уруш-уруш» ва футбол ўйнардим. Фақат, эсласам, ота-онам билан ҳеч қаерга бормаган эканмиз. Фақат онам билан Оржоникидзе (Владикавказ)га борганимни эслайман, опа-сингилларим ва акам ўша ерда туғилган. Фақат мен Бухорода туғилганман, чунки отамни у ерга қурилишга юборишган. Лекин мени бу шаҳар боғловчи ҳеч нарса йўқ. Дадам Тошкентга жўнатилиб, бу ерга кўчиб келган вақтимиз мен уч-тўрт ёшларда бўлганман.
Отам билан доим байрамларни эслайман. 1 ва 9 май парадларига борардик, газли сув ичардик, музқаймоқ ердик, пуфакчалар сотиб олардик. Отам ёшлигида кончи бўлган, кейин «Главташкентстрой»га қурувчи бўлиб ишга кирган. Бу ҳам оғир иш. У 2001 йилда қон томирлари ўтказувчанлигининг бузилишидан вафот этган. Эҳтимол, бу касб касаллиги бўлса керак.
Онам 85 ёшда. У Тюменда яшайди. Янги йилда унинг олдига бораман. Онам гимнастика билан шуғулланишимни ҳеч қачон хоҳламаган. Ўйлашимча, онгим остида мен ҳар доим унга спортда нимагадир эришиш мумкинлигини исботлашни хоҳлардим. Дадам бир куни унга: «Оксана спорт билан шуғулланишни истаса, шуғулланаверсин», деганди. Менга эса: «Қизим, шуни бил — ҳар қандай ишга киришсанг ҳам, уни охирига етказиш керак. Қўлингдан келмаслигини билсанг, бошлама. Ярим йўлда ташлаб кетма», деди. Ҳозир онам, албатта, мен билан фахрланади, жароҳат олмасин деб қайғуради. У ҳеч қачон мусобақа олдидан қўнғироқ қилмайди ва менинг чиқишларимни кўрмайди. Чиқиб бўлганимдан кейин, дугонасига қўнғироқ қилиб сўрайди: «Оксананинг чиқиши қандай ўтди? Ўзи тирикми? Соғ-саломат?».
Отасининг оқ фотиҳаси билан Оксана Чусовитина гимнастика билан шуғулланишда давом этди. Унинг спорт мактаби Чилонзордаги ҳозирги Олимпия захиралари коллежи ҳудудида жойлашган эди. Юнусободдан у ерга икки транспорт билан бориш керак эди, шунинг учун унга, ёш бўлишига қарамай, ётоқхонада яшашга рухсат берилган: одатда болаларга 6-синфдан интернатда яшашга рухсат бериларди, аммо гимнастика эрта спорт тури бўлгани учун гимнастикачилар учун алоҳида шароитлар бор эди.
Оксана Чусовитина шанба кунги машғулотлардан сўнг фақат дам олиш кунлари уйига қайтарди. Оиласидан айрилганига қарамай, у интернатдаги вақтини илиқ эслайди. Ажойиб даврлар эди, дейди. Яқинларини соғинмаган: уйдан узоқда эркинлик кўпроқ. Шу билан бирга, мустақил бўлиш зарурати ҳам.